Άκουσε την κριτική της ταινίας στο Youtube:
Άκουσε την κριτική της ταινίας στο Spotify:
Τι θα διαβάσεις παρακάτω – Περίληψη Κριτικής
Σε αυτή την κριτική της ταινίας “Σπασμένη Φλέβα” του Γιάννη Οικονομίδη, θα διαβάσεις τα εξής:
- Το θέμα της “Σπασμένης Φλέβας”.
- Ο Βασίλης Μπισμπίκης στη “Σπασμένη Φλέβα”.
- Πόσο εμπορική είναι η ταινία.
- Πόσος Οικονομίδης υπήρχε μέσα στην ταινία.
- Το soundtrack της “Σπασμένης Φλέβας”.
- Η κριτική του κοινού και αναδρομή στην κινηματογραφική ιστορία του Γιάννη Οικονομίδη.
Το θέμα της “Σπασμένης Φλέβας”
Η ταινία είναι ο πρωταγωνιστής, δηλ. ο Θωμάς Αλεξόπουλος, δηλ. ο ηθοποιός Βασίλης Μπισμπίκης. Όλα περιστρέφονται γύρω από αυτόν τον ήρωα, τα λάθη του, την απόγνωσή του και τα πάθη του. Ο Θωμάς είναι ένας τύπος γύρω στα 50, 50 και κάτι, έχει αποτυχει ως επιχειρηματίας, είναι χρεωμένος μέχρι τον λαιμό και ψάχνει τρόπο να ξεχρεώσει το μεγάλο ποσό που χρωστάει μέσα σε λίγες ώρες.
Δυστυχώς η ταινία αποτελεί μία ευθεία γραμμή της πορείας αυτού του ανθρώπου, στην καταστροφή ή στη λύτρωση, κανείς δεν ξέρει.
Συνεπώς, δεν μπορούμε να προσποιηθούμε ότι δε βλέπουμε τον ελέφαντα στην αίθουσα σε αυτή την κριτική:
Όλα τα υπόλοιπα μικραίνουν και βλέπουμε μόνο τον Μπισμπίκη σε πρώτο πλάνο συνεχώς. Αυτό αποτελεί μία απλοϊκή και ίσως βολική προσέγγιση, μια “τσαπατσουλιά” θα λέγαμε και μία ευκολία, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς τις προηγούμενες ταινίες του Γιάννη Οικονομίδη, στις οποίες όλοι οι χαρακτήρες είχαν δύναμη, επιρροή στην πλοκή και παρουσία που σήμαινε πολλά στην ταινία, άσχετα με το μέγεθος του ρόλου.
Ο Θωμάς δεν αρκεί για να νιώσουμε, να απολαύσουμε, να λυπηθούμε ή να χαρούμε ή ακόμα και να ταυτιστούμε ή να μας ξυπνήσει συναισθήματα. Είναι πολύ λίγος ο Θωμάς.
Το επίσημο trailer της ταινίας “Σπασμένη Φλέβα”.
Ο Βασίλης Μπισμπίκης
Ο πρωταγωνιστής της ταινίας, ο Βασίλης Μπισμπίκης, όπως προαναφέρθηκε, είναι παντού.
Η ερμηνεία του είναι συνηθισμένη, είναι ο Μπισμπίκης. Όπου και να τον δεις, είτε στην προηγούμενη ταινία του Οικονομίδη, την “Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς”, όπου υποδυόταν τον Μάνο Ζαφειρόπουλο, είτε σε σειρές στην τηλεόραση, είναι ίδιος, ερμηνεύει ίδια, χωρίς παραλλαγές. Εδώ όμως είναι Οικονομίδης. Εδώ θέλει δράμα, θέλει στωικότητα ή σαδισμό, μαζοχισμό, κακοποίηση και έγκλημα.
Ο Μπισμπίκης είναι όπως η ταινία λοιπόν, μία ευθεία γραμμή. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιος ευθύνεται για αυτόν τον τρόπο ερμηνείας. Είναι πολύ πιθανό να ακολουθούσε ο ηθοποιός τις οδηγίες του σκηνοθέτη ή είναι πιθανό ο σκηνοθέτης να άφησε τον ηθοποιό να παίξει όπως νομίζει. Εξάλλου, έχει δηλώσει κάτι τέτοιο ο Γιάννης Οικονομίδης για την προσέγγιση του Μπισμπίκη, ότι δηλαδή τον άφησε ελέυθερο. Εμάς, το κοινό, δε μας αφορά το “γιατί” συνέβη αυτό, αλλά μόνο το αποτέλεσμα και το αποτέλεσμα δεν έχει καμία σχέση με τις προηγούμενες ταινίες του σκηνοθέτη.
Η “Σπασμένη Φλέβα” σε μεταφέρει, αλλά όχι εκεί που νομίζει. Σε μεταφέρει στην τηλεόραση, σε κάνει να νομίζεις ότι βλέπεις ακόμη ένα έργο της ελληνικής TV. Ίσως είναι εξέλιξη για τον σκηνοθέτη, ίσως με αυτόν τον τρόπο να ήθελε να προχωρήσει σε ρηξικέλευθα μονοπάτια. Για τον θεατή όμως που ξέρει καλά τον Οικονομίδη όμως, τι είδους εξέλιξη είναι αυτή;
“Σπασμένη Φλέβα”: Η Εμπορική Ταινία
Η “Σπασμένη Φλέβα” είναι αναμφισβήτητα μία εμπορική ταινία. Μάλλον τελικά αυτό ήθελε να πετύχει ο Γιάννης Οικονομίδης και το πέτυχε. Ίσως να ήθελε να περάσει στον εμπορικό δρόμο, έναν δρόμο που αναπόφευκτα οι επιτυχημένοι καλλιτέχνες, μοιραία ακολουθούν κάποια στιγμή.
Την εμπορικότητα της ταινίας επιβεβαιώνουν άνθρωποι “μη Οικονομιδικοί”, άνθρωποι δηλ. που δεν είναι μυημένοι στις ταινίες του Οικονομίδη και δεν ήταν ποτέ fans του, με τους οποίους συνομίλησα μέχρι να γράψω αυτήν την κριτική. Η “Σπασμένη Φλέβα” τους άρεσε πολύ.
Προφανώς οι προηγούμενες ταινίες τους φαίνονταν καρικατούρες με βρισιές και τώρα βρήκαν το λιμάνι τους, μέσα στα στεγανά, μέσα στα τηλεοπτικά σχεδόν όρια. Το ότι η ταινία άρεσε σε ένα ευρύ κοινό, σηματοδοτεί αυτόματα τον θάνατο του παλιού, αυθεντικού, ξεχωριστού, συνταρακτικού, σοκαριστικού ενίοτε Οικονομίδη.
Η ευρεία αποδοχή της ταινίας από το κοινό, η υποδοχή μετά βαΐων και κλάδων των συντελεστών της ταινίας σε πρωινές εκπομπές και η “μεινστριμίλα” της, μας εισάγει ομαλά, αθόρυβα και σχεδόν επικίνδυνα και προπαγανδιστικά στη νέα εποχή του σκηνοθέτη. Την πιο επιτυχημένη εποχή για εκείνον, μάλλον…
Πόσο Οικονομίδη περιέχει η “Σπασμένη Φλέβα”;
Είναι ξεκάθαρο ότι η ταινία του Γιάννη Οικονομίδη δεν είχε τη σφραγίδα του. Μπορούμε να πούμε ότι είναι απλά μία ακόμη ελληνική τανία με μπόλικο marketing προ προβολής. Μάλιστα, για να μην ξεχάσει ο θεατής ότι βλέπει Οικονομίδη, ήταν ατάκτως εριμμένες μία δυνατή σε ντεσιμπέλ σκηνή με μπινελίκια και μία πιο αδύναμη, χλιαρή σχεδόν σκηνή με βρισιές αδικαιολόγητα προσεγμένες για να μην ξεφύγουν και περάσουν τα εσκαμμένα.
Ακόμη, δεν πρέπει να παραλείψουμε την απουσία του μέγαλου Οικονομιδικού πρωταγωνιστή. Μπορεί ο Βαγγέλης Μουρίκης να συμμετείχε στο σενάριο της “Σπασμένης Φλέβας”, αλλά η απουσία του άφησε τεράστιο και αναπλήρωτο κενό στην ταινία.
Το τέλος της ταινίας πάει να θυμίσει Οικονομίδη, αλλά αν τον έχεις μελετήσει εις βάθος, όπως θέλω να πιστεύω ότι έχω κάνει εδώ και 24 χρόνια, ξέρεις και βλέπεις ότι είναι μία απομίμηση τέλους Οικονομίδη, απομίμηση τέλους “Σπιρτόκουτου”, “Ψυχής στο Στόμα”, “Μικρού Ψαριού” κλπ.
Όμως η ταινία στο σύνολό της ήταν τόσο άδεια από Οικονομίδη, που εύχεσαι να ξεκινούσε στο σημείο που τελειώνει, για να είχε μέσα και Οικονομίδη και ενδιαφέρον. Η “Σπασμένη Φλέβα” φτάνει στο φινάλε της, εσύ μένεις με τη δίψα να δεις Οικονομίδη και αναρωτιέσαι ακαριαία γιατί δεν έδωσε το στίγμα του.
Ο Λεξ και το Τραγούδι της Ταινίας
Ας μην παραλείψουμε να αναφερθούμε στο soundtrack της ταινίας που υπογράφει ο Έλληνας ράπερ Λεξ. Το κομμάτι του Λεξ είναι αντιπροσωπευτικό του καλλιτέχνη και ντύνει όμορφα τους τίτλους, όμως ένα τόσο urban και νεανικό κομμάτι μάλλον δεν ταιριάζει στον μεσήλικα (και λίγο παραπάνω) ήρωα και το περιβάλλον στο οποίο κινείται. Το κομμάτι του Λεξ φαντάζει μία ακόμη προσπάθεια του δημιουργού της ταινίας να κάνει την ταινία “τον θείο που θα καθίσει με τη νεολαία” και να της δώσει μία χροιά αστικού παρόντος, που όμως ανήκει σε διαφορετική σφαίρα από αυτήν που κινείται η ίδια η ταινία.
Το τραγούδι είναι δυνατό, έντονο και εκφράζει ανησυχίες άλλης ηλικίας, γενιάς και τάξης. Δεν εκφράζει σε καμία περίπτωση την εξέλιξη μίας γενιάς που έφτασε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να ζει στην πολυτέλεια και σε παραθαλάσσια ευρύχωρα ρετιρέ, ακόμη κι αν πλήρωσε ακριβά την πολυτέλεια αυτή.
Το τραγούδι του Λεξ “Σπασμένη Φλέβα”.
“Σπασμένη Φλέβα”: Η Κριτική του Κοινού του Οικονομίδη
Παρακολουθώ τις ταινίες του Γιάννη Οικονομίδη από τότε που ξεκίνησε. Το DVD με το “Σπιρτόκουτο”, την πρώτη ταινία του, έπεσε στα χέρια μου εντελώς τυχαία. Από τότε έγινε μία συνήθεια η προσμονή για την επόμενη ταινία του Οικονομίδη και την επόμενη και την επόμενη…
Κοντολογίς, έχω δει το “Σπιρτόκουτο” μόνος ή προσηλυτίζοντας αμύητους στον Οικονομίδη, πάνω από 18 φορές, την “Ψυχή στο Στόμα” πάνω από 15 φορές, τον “Μαχαιροβγάλτη” περίπου 3 φορές, το “Μικρό Ψάρι” πάνω από 5 φορές και, ύστερα ήρθε ο Μπισμπίκης… Την “Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς”, αν θυμάμαι καλά την έχω δει μία φορά και μετά μόνο κάποια στιγμιότυπα, αν και μου άρεσε, ενώ υποθέτω ότι θα παραμείνω σε πολύ χαμηλό αριθμό φορών θέασης και της “Σπασμένης Φλέβας” τώρα και στο μέλλον. Προς το παρόν αρκεί μία φορά για να γράψω τη δική μου γνώμη.
Ανήκω λοιπόν στην ομάδα εκείνων των ανθρώπων που μαζεύονταν για να δουν την εκάστοτε νέα ταινία του Οικονομίδη, αποστηθίζοντας ατάκες και από τους πρώτους που ενσωμάτωσαν ατάκες ταινιών Οικονομίδη στην καθημερινότητά τους, καθώς οι ταινίες αυτές περιέχουν ένα υπέροχο, βαθύ, άρρωστο σχεδόν χιούμορ που ελάχιστοι “εξω-Οικονομιδικοί” αντιλαμβάνονται. Όπως μας αρέσει να λέμε χαριτολογώντας στην Οικονομιδική παρέα μου, “τον Οικονομίδη εμείς τον φτιάξαμε”, όπως θα έλεγε σε μία ατάκα του ένας αμετροεπής ήρωάς του. Τότε που εμείς, το πιστό του κοινό, τον είχαμε θεό της κωμωδίας και της τραγωδίας μαζί, το ευρύ κοινό τριγύρω δεν τον γνώριζε καν και εμείς δε χάναμε ευκαιρία να μιλάμε για εκείνον παντού.
Μάλιστα, αν συναντούσα κάποιον με την ίδια Οικονομιδο-τρέλα με εμένα, δενόμασταν αμέσως και είχαμε πολλά να συζητήσουμε, να γελάσουμε και να παραδεχτούμε, πάντα με άξονα τις ταινίες του Κύπριου σκηνοθέτη. Μέχρι να γίνει γνωστός ο Οικονομίδης, εκτός από την πολύ συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων που μαζευόμασταν σαν σε τελετή για κάθε νέα προβολή, μόνο έναν άνθρωπο συνάντησα, το 2007 συγκεκριμένα, που μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε με τη νοοτροπία Οικονομίδη.
Με αυτό το δικαίωμα λοιπόν, με το δικαίωμα του κοινού που ήταν πάντα κοντά στον Οικονομίδη, έγραψα την ειλικρινή και αμερόληπτη κριτική μου για τη “Σπασμένη Φλέβα”, την ταινία του 2025.
Για να εκφράσουμε την κριτική της “Σπασμένης Φλέβας” και με αριθμούς:
Κριτική Κοινού – Βαθμολογία Ταινίας: 2/5
