Γιατί δε μου άρεσε ποτέ το Πάσχα

Το Πάσχα είναι τα μίζερα Χριστούγεννα, η γιορτή της φανφάρας χωρίς όμως όλα αυτά τα λαμπάκια και τα πεταμένα λεφτά των Χριστουγέννων, “αίγλη” που το λένε κάποιοι. Από μικρό παιδί το είχα καταλάβει αυτό, όλοι μου οι φίλοι πήγαιναν άλλοι με το ζόρι και άλλοι ευχάριστα στα χωριά τους κι εγώ ως γνήσιος καταραμένος Αθηναίος έμενα πίσω να φυλάω τα έρημα. Το σχολείο έκλεινε μεν και ξεκουραζόσουν, αλλά δεν υπήρχε ένας άνθρωπος να παίξεις ένα μπασκετάκι βρε αδελφέ, ένας φίλος να πας για μία αντρίκια προεφηβική μπύρα, μία κορασίδα να γκομενίσεις, λίγο αργότερα.

Όσο μεγαλώνω όμως, αντί να ξεπερνάω τη μιζέρια του Πάσχα, τη νιώθω όλο και πιο βαριά στο πετσί μου. Και εξηγώ ευθύς αμέσως:

  • Το Πάσχα δεν έχει αργίες, σε αντίθεση με τα Χριστούγεννα, που αν δε σου κάτσει Σαββατοκύριακο και καπάκι Σαββατοκύριακο, έχεις 3 αργιούλες άριστες και διάσπαρτες, αρκετές για να σε αποσυντονίσουν και να σε ξεκουράσουν. Το Πάσχα έχει μία! Μία, UNA, ΜΟΝΑΔΙΚΗ, πωστολένε. Δευτέρα του Πάσχα λέγεται αυτή η επίσημη αργία.
  • Ακόμα χειρότερο όμως είναι το ρουφιανιλίκι που κρύβει μέσα του το Πάσχα σχετικά με τις αργίες. Μεγάλη Παρασκευή: Άλλοι δουλεύουν κανονικότατα, άλλοι κάθονται, άλλοι τη χρεώνονται υποχρεωτικά ως άδεια, άλλοι δουλεύουν λίγο, άλλοι κάθονται λίγο, ένα αχταρμάς που μας βάζει να τσακωνόμαστε μεταξύ μας δηλ. Τράπεζα δε θα βρεις, δημόσια υπηρεσία δεν παίζει, αλλά στο σούπερ μάρκετ θα γίνεται λαϊκό προσκύνημα. Για τις εταιρείες διαφόρων ειδών, από πού να το πιάσεις. “Εσείς δουλεύετε; Εμεις ναι. Α, εμείς όχι. Α, εμείς τη μισή μέρα. Εμάς μπορεί να μας αφήσουν να φύγουμε νωρίτερα (λες και είμαστε μαθητές ας πούμε), εμείς δουλεύουμε κανονικότατα αλλά η μισή εταιρεία έχει πάρει άδεια, οπότε πάμε και καθόμαστε να περάσει η μέρα, εμείς δουλεύουμε παραπάνω ακριβώς επειδή λείπουν οι μισοί και το νυχτώνουμε εκεί μέσα!”. Έλεος πια, αν με διαβάζει κάποιος επίσημος φορέας του κράτους, ας κάνει κάτι. Ή αργία ή όχι για όλους επιτέλους!

 

  • Νηστεία. Άλλη πληγή και αυτή. Επειδή η μάνα σου έβρισκε την ευκαιρία να σε κάνει να φας λίγο ταραμά που είναι φθηνός και να μπουκώσεις με ψωμί και ταχίνι για να ηρεμήσει λίγο από τα πολλά μαγειρέματα, εσύ ακόμα πιστεύεις ότι τη Μεγάλη Εβδομάδα τουλάχιστον πρέπει να νηστέψεις. Αιώνιος μπέμπης. Μου έχεις και έτοιμη τη δικαιολογία “για αποτοξίνωση μωρέ το κάνω”, επειδή πλέον στις μέρες μας είναι ποινικά κολάσιμο να πιστεύεις στο θεό ή να αγαπάς την πατρίδα σου. Για αποτοξίνωση τρως χορτόπιτες από το φούρνο που είναι τίγκα στα τηγανόλαδα, πίνεις μπύρες, ξεσκίζεσαι στα τηγανητά θαλασσινά, λιώνεις στα ούζα τη Μ. Παρασκευή. Νηστεύεις και καταπιέζεσαι ψάχνοντας τι να βάλεις στο στόμα σου που να βολεύει τον Κύριο, απλά και μόνο επειδή έχεις ξεμείνει στην εποχή που το έκανες επειδή το έκαναν όλοι “για να κοινωνήσουν”. Α! Ξέχασα να σου πω εσένα που δεν τρως λάδι αλλά τρως ελιές αφού το επιτρέπει η εκκλησία μας, ότι ο θεός δεκάρα δε δίνει τι θα φας και τι θα πιεις, άλλα τον νοιάζουν, αν όντως πιστεύεις σε αυτόν. Αν δεν πιστεύεις σε αυτόν και νηστεύεις ακόμα, ίσως χρήζεις κάποιας ιατρικής στήριξης, κοίτα το.

 

  • Τελευταίο αλλά μέγιστης σημασίας μελανό σημείο του Πάσχα του ελληνικού είναι η κορύφωσή του. Η σφαγή των αμνών και όλα αυτά τα βάρβαρα έθιμα που τη συνοδεύουν. Για να μην παρεξηγηθώ, λατρεύω το κρέας και τρώω πολύ κρέας στην καθημερινότητά μου. Δεν το πανηγυρίζω όμως. Δε βρίσκω κανένα λόγο στο να περνάω ένα σίδερο σε ένα ζώο και να το σιγοψήνω γλεντώντας το θάνατό του, ακούγοντας φάλτσες μουσικές και υποχρεώνοντας τον εαυτό μου να βρωμάει τσίκνα όλη τη μέρα για να τραφεί τελικά με τα ξίγκια αυτού του ζώου, αφού, ας μη γελιόμαστε, διατροφικά η πασχαλινή κρεατοφαγία είναι ό,τι χειρότερο. Δε συμμερίζομαι ούτε εκείνο το τρομερό έθιμο του πυροβολισμού που λαμβάνει χώρα σε πολλά χωριά. Μόλις λοιπόν το ζώο το σουβλισμένο ψηθεί καλά, βγαίνουν τα όπλα και πυροβολούν οι ψήστες στον αέρα. Το αν υπάρχουν παιδιά τριγύρω ή γενικά άλλα ζωντανά όντα και άνθρωποι δεν το εξετάζουμε. Απλά πυροβολάμε.
    Όπλα, νεκρά ζώα στη φωτιά, έντερα σε σίδερα, 21ος αιώνας. Μόνο εμένα δε μου κολλάει ο συνδυασμός άραγε;


 

Σημείωση Συγγραφέα:
Το παραπάνω κείμενο ίσως σου φανεί λίγο ισοπεδωτικό, αλλά αν το ξαναδιαβάσεις χωρίς περιττές σκέψεις μέσα στο κεφάλι σου, θα αντιληφθείς πόσο λογικό είναι. Επίσης το κείμενο εκφράζει τις απόψεις του συντάκτη του και μόνο αυτές, άσχετα αν θεωρεί ο ίδιος ότι μόνο αυτές είναι οι σωστές.
Ευτυχισμένο Πάσχα να είναι αυτό και όλα τα επόμενα για όλους μας.

 

 

 

 

 

 

Kostis Bakopoulos|06/04/2018
Tags: , , ,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *